Indifferent (ช่างมันเถอะ).

posted on 15 Aug 2014 01:35 by comedys directory Diary
กิเลส ๑๐
 
"มันไม่ใช่ของของเรา ชั่งมันเถอะ"
 
เกาะแห่งหนึ่ง ไม่ระบุพื้นที่ มีชาย 3 คน อาศัยอยู่บนเกาะร้างแห่งนี้
พวกเขาทั้ง 3 เป็นผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์เรือล่มกลางมหาสมุทร และได้หายสาปสูญไปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว
 
บนเกาะแห่งนี้มีความประหลาดอย่างหนึ่งที่ทำให้ชายทั้งสามไม่อยากติดต่อโลกภายนอกนั้นคือ
 
ต้นแอปเปิ้ล อายุพันปี มันออกผลเฉพาะช่วงฤดูร้อน ในทุกๆ 2 ปี
สรรพคุณของผลแอปเปิ้ลนี้ ใครก็ตามที่ได้กินมันจะสามารถเนรมิตรสิ่งใดก็ได้บนโลกใบนี้ 
แต่สิ่งที่เนรมิตรนั้นอยู่ได้เพียงหนึ่งวัน และจะค่อยๆ หายไป
 
 
ในตอนแรกชายคนที่สามไม่่ทราบว่าผลแอปเปิ้ลมีสรรพคุณจึงทานและใช้เวลาทั้งวันหลับไปโดยเปล่าประโยชน์
เมื่อทราบถึงสรรพคุณจึงเหลือชายเพียงสองคนที่สามารถเนรมิตรอะไรก็ได้...พวกเขาเลือกเนรมิตร
 
เรื่อและ วิทยุสื่อสาร
 
ในการออกเดินทางครั้งนั้นเมื่อเรือออกไม่ถึงไหน เรือก็ค่อยๆ หายไป ชายคนที่สองจึงหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา
แต่...มันติดต่อใครไม่ได้ เนื่องจากบริเวณรอบๆ นั้นไม่มีสัญญาณใดๆ ทั้งสิ้นและมันก็หายไป
ทำให้ชายทั้งสามท้อแท้และหมดหวัง และได้ว่ายน้ำกลับมายังเกาะแห่งนี้ และทั้งสามได้ทราบว่ามีเวลาเพียงหนึ่งวันในการเนรมิตรสิ่งต่างๆ ก่อนที่มันจะหายไป ความเงียบเข้ามาแทรกแทนการสนทนาด้วยน้ำเสียงสั่นคลอ
 
อีก 2 ปีต่อมา ชายสองคนเลิกล้มที่จะออกจากเกาะแห่งนี้เพราะท้อถอยกับเหตุการที่เกิดขึ้นใน 2 ปีแรก
 
ชายคนแรกเด็ดผลแอปเปิ้ลลงมากิน เขาเนรมิตร สาวงาม มาบำเรอตนในช่วงเวลาหนึ่งวัน
ชายคนที่สองเด็ดแอปเปิ้ลลงมากินและ เนรมิตรอาหารมากมายที่เขาอยากทานมาทั้งชีวิต
ชายคนที่สามนิ่งและยังคงคิดว่าต้องมีทางออกจากเกาะแห่งนี้ได้โดยเขาเนรมิตร นกพิราบสื่อสาร ออกมา
 
แต่...เวลาผ่านไปยังไม่มีใครพบเจอเกาะแห่งนี้เลย
อีกหนึ่งวันจะเข้าไปปีที่ 6 ที่พวกเขารอคอย
 
 
แต่ชายคนแรกไปยืนรอใต้ต้นไม้ตั้งแต่เช้ามืด เพื่อรอกินผลแอปเปิ้ล 
ชายคนที่สามแอบเห็นและรอดูว่าเขาจะเนรมิตรสิ่งใดออกมาในรอบนี้
 
และสิ่งที่ชายคนที่สามเห็นและตกใจคือ ชายคนแรกหยิบแอปเปิ้ลมาสองลูกและกำลังจะกินมัน
เขาจึงออกไปถามว่าทำไมถึงกินสองลูกไม่เผื่อชายคนที่สองเลยหรืออย่างไร ?
ชายคนแรกจึงบอกว่า เรื่องนี้เรารู้กันแค่สองคน ฉันเก็บอีกลูกไว้ให้นายอยู่แล้ว
 
ชายคนที่สามจึงโล่งใจและเดินกลับไปพักที่ของตน เขาคิดในใจเพียงว่า
 
"มันไม่ใช่ของของเรา ชั่งมันเถอะ"
 
เมื่อชายคนที่สามตื่นมาและเดินไปยังต้นไม้....ภาพที่เขาเห็นคือชายคนที่สองนอนตายอยู่ข้างต้นไม้
และมีอาหารมากมายเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด เขาตกใจและรีบไปหาชายคนที่หนึ่ง ว่าเกิดอะไรขึ้น
 
ก่อนที่เขาจะไปตามหาชายคนแรกเขาหยิบผลแอปเปิ้ลที่ตกอยู่ขึ้นมาทานเพื่อที่จะเนรมิตรสิ่งของที่
เขาต้องการ
คือ เครื่องบิน ให้เขาได้ออกจากเกาะ
 
เขากินจนหมด....เขาเนรมิตรอะไรไม่ได้
และร่างกายเขาเริ่มอ่อนล้า และค่อยๆ หลับลงไปข้างศพของชายคนที่สองตลอดกาล
ก่อนหน้านั้น
ชายคนแรกหยิบมากินเพียงสองผล ผลแรกเขาเนรมิต หญิงสาว เพื่อนำมาบำเรอตนเอง
ผลที่สองเขาเนรมิตรอาหารที่อาบยาพิษไว้จำนวนมากให้ชายคนที่สองทาน แต่เขายังไม่พอใจ
เขาจึงหยิบผลแอปเปิ้ลผลสุดท้ายมาทานและ...
 
เนรมิตรผลแอปเปิ้ลพิษออกมา

และแอบคอยดูชายทั้งสองตายลงไป เพื่อที่เขาจะได้เป็นเจ้าของต้นไม้พันปีแต่เพียงผู้เดียว

และในเวลานั้น
 
ก่อนชายคนที่สามจะหมดลมหายใจ เขาพูดเบาๆ กับตัวเองว่า....
 
"ถ้าฉันห้ามเขาตั้งแต่แรก ฉันคงได้กลับบ้านในปีนี้"
 
 
 
_________________________________
 
กิเลส ๑๐ ข้อที่ ๑
อโนตอัปปะ ความไม่รู้สึกตื่นกลัวกับการทุจริต
..................

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วได้คิดเลย

#1 By ลอยลมเล่น on 2014-08-15 17:56